Het atelier

Van goudsmid Gert Hovius mag een dag gerust het dubbele aantal uren tellen. Hij is een gepassioneerd mens, een creatieve geest die gevoelens in edelstenen, edelmetaal en vormen weet te vangen. „Ik heb per dag dertig ideeën en ik kan er maar een paar per week maken.”

Het leven van Hovius draait al van jongs af aan om het maken. Eerst zag hij zichzelf als beeldhouwer, maar het abstractieniveau van de kunstacademie bekoorde hem niet. „Ik was te jong, ik had leiding nodig.” Het werd de vakschool in Schoonhoven, waar hij zich wonderwel op zijn plek voelde. „Ik had honger, honger om te leren en die honger werd daar bevredigd.”

In Schoonhoven leerde Hovius de technieken om de vormen in zijn hoofd te maken. Naast creativiteit speelde ook de commercie al vroeg een rol: als student verkocht hij tijdens popconcerten zelfgemaakte houten oorbellen. „Dan had ik vijfentwintig gulden uitgegeven en verdiende er vijftig terug. Maar mijn tijd rekende ik niet, en dat hoefde ook niet. Ik zou die oorbellen toch gemaakt hebben — ik moet maken.”

In zijn juwelen vangt Hovius een verhaal, soms van vreugde maar vaak van verdriet. Zoals dat van een overlevende uit het Jappenkamp, die jarenlang een kristal bewaarde. „Een ding van niks, maar zijn enige houvast in het kamp. Omdat hij geen bewaarplek had, slikte hij het telkens in. Jaren later mocht ik daar een ring van maken. Dat is bijzonder.”

Nu, vele jaren na Schoonhoven, heeft de inmiddels gerenommeerde goudsmid nog steeds diezelfde gedrevenheid. „De consument geeft zijn euro's niet meer klakkeloos uit. Hij wil iets speciaals — dat vindt hij hier. En de prijs? Je koopt rechtstreeks bij de maker. Bovendien heb ik een goede nazorg: bevalt een sieraad toch niet, dan verander ik het. Want een sieraad moet je met plezier dragen, van moeder op dochter en verder.”